Zoeken
  • keesloogman

Kerstgroen & Roodborst


Op kerst- en nieuwjaarskaarten zie ik vaak roodborstjes. En nu het kouder is, hipt en fluit er weer een mannetje-borst in onze tuin. Met dat zingen geeft hij de grens van zijn gebied, zijn territorium, aan. ‘Waag het niet hier binnen te komen!’ Toch zijn ze niet zo brutaal als je zou denken. Uit onderzoek blijkt dat roodborstjes in steden en dorpen minder fanatiek zingen dan in de vrije natuur. Bij kunstlicht en menselijk lawaai houden ze zich in. Dat betekent – vermoeden de onderzoekers – dat hun territorium, hun voedselgebied, onduidelijk wordt. Zo kunnen ze gestrest en ondervoed raken. Onderzoek wordt vervolgd...

Gratis uit de natuur

Plof! Op een boswandeling valt er soms een rijpe dennenappel voor je voeten. Bij droog weer, of als de appel oud is, staan de schubben open. Tussen die schubben liggen de zaden, ze waaien weg op de wind. Of ze worden opgegeten, door spechten bijvoorbeeld. ‘Onze’ dennen: grove den, Corsicaanse den, zeeden, leveren gratis kerstversiering als je af en toe even bukt.


Slimme stekelboom

Glimmend blad, rode bessen, decoratieve krul-rand; hulst doet het goed in kerststukken.

Die rand, dat is een raar verhaal. In een bos in Zuidoost-Spanje werden 40 hulstbomen onderzocht. Bekend was, dat de blaadjes daar gegeten werden door edelherten en geiten. Wat bleek? Tot een hoogte van 2,5 meter waren de hulstbladeren stekeliger dan daarboven.

Dus: de hulstbomen lieten stekels aan hun bladeren groeien wanneer de kans groter was dat ze opgevreten zouden worden door geiten en herten! Slimme hulst.

Traditie?

Ik sta op mijn tenen, maar krijg de maretak (of mistletoe) niet te pakken. Hoog in de populieren langs de Limburgse Geul groeien ze. De plant blijft het hele jaar groen en in de winter zitten er witte, ronde (kerst)balletjes aan. Die vruchtjes zijn kleverig, maar vogels eten ze graag. Op een volgende boom vegen ze hun snavel schoon langs een tak. Zo verspreiden de zaden van de maretak zich van boom naar boom.

Wat zich ook verspreid heeft is de mare dat je iedereen mag kussen die ‘under the mistletoe’ staat. Vanwege #metoo zou ik die traditie maar een jaartje overslaan.

Kerstmos

De leesbril op, of een loep erbij... dáárom heet rendiermos zo! De ‘takjes’ lijken op een gewei. Voeg erbij dat dit mos in sommige gebieden, zoals in Lapland, het hoofdvoedsel van rendieren is en de naam is logisch. Ook interessant als je toch met je neus in het kerststuk zit: rendiermos bestaat uit holle buisjes die breekbaar zijn als het mos droog is. De echte moskenner zal dit ‘kerststukjes-mos’ niet verwarren met Cladina portentosa, ‘open rendiermos’ in gewoon Nederlands. Die soort is zeldzaam in ons land, omdat de lucht hier niet schoon genoeg meer is.

Klimopper

Een heel gewone klimplant, de klimop. Maar ik vind het een topper. Ten eerste: het hele jaar lekker groen. Twee: hij bloeit tot in november en daar houden wilde bijen van (bijen en sowieso álle insecten gaan we in 2018 met z’n allen beter beschermen, let op mijn woorden). Ten derde: elke saaie muur ziet er goed uit als je er een klimop op loslaat, daar kan die muur heus wel tegen.

En oh ja: hij doet het goed als kerstgroen.


28 keer bekeken

Bent u voor print en/of digitaal op zoek naar een...

  • redactioneel begeleider,

  • columnist,

  • eindredacteur,

  • producer van content?

Neem contact met mij op, wie weet komen we tot samenwerking.
​Ik kan het werk als éénpitter uitvoeren, maar werk net zo graag samen

met mijn twee maten van BLR Media, zodat u het werk als één geheel

kunt uitbesteden. Wel zo gemakkelijk.

 

Kees Loogman, Haarlem

 

E keesloogman@gmail.com   0031 6 107 43 140           

©2019 Kees Loogman